جوینی « استاد ذهبی » از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم این گونه روایت می کند :

روزی پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم نشسته بود ، حسن بن علی بر او وارد شد ، دیدگان پیامبر که بر حسن افتاد ، اشک آلود شد ، سپس حسین بن علی بر آن حضرت وارد شد ، مجدداً پیامبر گریست . در پی آن دو ، فاطمه و علی علیهما السلام بر پیامبر وارد شدند ، اشک پیامبر با دیدن آن دو نیز جاری شد ، وقتی از پیامبر علت گریه بر فاطمه را پرسیدند ، فرمود :

وَ أَنِّی لَمَّا رَأَیْتُهَا ذَکَرْتُ مَا یُصْنَعُ بِهَا بَعْدِی کَأَنِّی بِهَا وَ قَدْ دَخَلَ الذُّلُّ فی بَیْتَهَا وَ انْتُهِکَتْ حُرْمَتُهَا وَ غُصِبَتْ حَقَّهَا وَ مُنِعَتْ‏ إِرْثَهَا وَ کُسِرَ جَنْبُهَا [وَ کُسِرَتْ جَنْبَتُهَا] وَ أَسْقَطَتْ جَنِینَهَا وَ هِیَ تُنَادِی یَا مُحَمَّدَاهْ فَلَا تُجَابُ وَ تَسْتَغِیثُ فَلَا تُغَاثُ ... فَتَکُونُ أَوَّلَ مَنْ یَلْحَقُنِی مِنْ أَهْلِ بَیْتِی فَتَقْدَمُ عَلَیَّ مَحْزُونَةً مَکْرُوبَةً مَغْمُومَةً مَغْصُوبَةً مَقْتُولَة .

فَأَقُولُ عِنْدَ ذَلِکَ اللَّهُمَّ الْعَنْ مَنْ ظَلَمَهَا وَ عَاقِبْ مَنْ غَصَبَهَا وَ ذَلِّلْ مَنْ أَذَلَّهَا وَ خَلِّدْ فِی نَارِکَ مَنْ ضَرَبَ جَنْبَهَا حَتَّى أَلْقَتْ وَلَدَهَا فَتَقُولُ الْمَلَائِکَةُ عِنْدَ ذَلِکَ آمِین‏ .
فرائد السمطین ج2 ، ص 34 و 35 .
زمانی که فاطمه را دیدم ، به یاد صحنه‌ای افتادم که پس از من برای او رخ خواهد داد ، گویا می‌بینم ذلت وارد خان? او شده ،‌ حرمتش پایمال گشته ، حقش غصب شده ، از ارث خود ممنوع گشته ، پهلوی او شکسته شده و فرزندی را که در رحم دارد ، سقط شده ؛ در حالی که پیوسته فریاد می‌زند : وا محمداه ! ؛ ولی کسی به او پاسخ نمی‌دهد ،‌ کمک می خواهد ؛ اما کسی به فریادش نمی‌رسد .

او اول کسی است که از خاندانم به من ملحق می‌شود ؛ و در حالی بر من وارد می‌شود که محزون ، گرفتار و غمگین و شهید شده است .

و من در اینجا می‌گویم : خدایا لعنت کن هر که به او ظلم کرده ، کیفر ده هر که حقش را غصب کرده ، خوار کن هر که خوارش کرده و در دوزخ مخلد کن هر که به پهلویش زده تا فرزندش را سقط کرده و ملائکه آمین گویند .

حق با فاطمه زهراست یا با ابوبکر

روایتی را هیثمی از عائشه نقل می کند که :ما رأیت احدا اصدق من فاطمة .
راستگوتر از فاطمه در کره زمین نبود.
هیثمی در مجمع الزوائد می آورد و رجالش را هم تصیحح می کند .
مجمع الزوائد ، ج9 ، ص201

با توجه به این روایت ، که عایشه می گوید: ما رأیت احداً قد اصدق من فاطمه ؛ راستگوتر از فاطمه نبوده .
فاطمه زهرا سلام الله علیها بعد از رحلت نبی مکرم مطالباتی از خلیفه اول داشتند ؛ ولی خلیفه اول پاسخ منفی دادند ، آیا این خود نشانگر تکذیب سخن پیامبر اکرم نیست ؟

یک شبهه ای را که وهابیان و گاها اهل سنت در ایران خیلی با خوشحالی شعار می دهند  اینه که حضرت علی علیه السلام والصلاه با عمر را بطه خیلی دو ستانه

داشتند و از ا این رابطه ساختگی نتیجه میگیرند که پس حال که این دو باهم رابطه صمیمانه داشتند پس عمر حضرت زهرا علیها السلام را نکشته وگرنه حضرت علی

علیه السلام باقاتل همسرش او را بطه دوستانه نمی داشت 

سوال من اینه که برادران اهل سنت و وهابیان لطفا این عبارات صحیح بخاری و صحیح مسلم  را توضیح بدهند و بعد از این رابطه شهد و شکر حرف بزنند و شعار بدهند

؟؟؟

 هر وقت ابوبکر درخواست نشستى با حضرت علی میکرد، حضرت به ایشان شرط مى کرد که کسى همراه او نباشد یعنى عمر همراه او نیاید،(چون از دیدن او  کراهت

داشت ) چنانچه امام بخارى مى گوید:
«أرسل ـ علی ـ الى ابی بکر أن إئتنا ولا یأتنا أحد معک کراهیة لمحضر عمر...» بخارى 3: 55 ـ مغازى (خیبر).

عن مالک بن أوس قال: قال عمر لهما: فلما توفّی رسول اللّه صلّى اللّه علیه وآله، قال أبو بکر: أنا ولی رسول اللّه صلّى اللّه علیه وآله، فجئتما تطلب میراثک من ابن أخیک،

ویطلب هذا میراث امرأته من أبیها.
فقال أبو بکر: قال رسول اللّه صلّى اللّه علیه وآله: لا نورث ما ترکناه صدقة، فرأیتماه کاذباً آثماً غادراً خائناً، واللّه یعلم أنّه لصادق بارّ راشد تابع للحقّ. ثمّ توفّی أبو بکر وأنا ولی

رسول اللّه صلّى اللّه علیه وآله وولی أبی بکر، فرأیتمانی کاذباً آثماً غادراً خائناً.

مالک بن اوس مى گوید: عمر بن خطّاب به على علیه السلام و عبّاس گفت: هنگامى که رسول خدا صلى اللّه علیه وآله از دنیا رفت ابوبکر گفت که من ولىّ رسول خدا صلى

اللّه علیه وآله هستم. شما دو نفر آمدید، تو ارثِ پسر برادرت را مى خواستى و او ارث همسرش از پدرش را، ابوبکر گفت: رسول خدا صلى اللّه علیه وآله فرموده: «لا نورث وما ترکناه صدقة».
پس او را دروغگو، خطاکار، پیمان شکن و خائن دانستید، امّا به خدا سوگند که او صادق، درستکار و در راه راست و پیرو حق بود(!!).... وقتی ابوبکر از دنیا رفت،

من جانشین رسول الله صلى الله علیه و سلم و ابوبکر هستم و نظر شما(علی علیه السلام وعباس) در مورد من

این بود که من: دروغ‌گو و گنه‌کار و خیانت‌کار و حیله‌گر هستم.

نظر قرآن در تعیین خلیفه چیست؟؟

برخی که معتقدند حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) کسی را به عنوان خلیف? بعد از خود معرفی و نصب نکرد و این امر مهم را بر عهد? مردم گذاشت.

آیا کسانی که بر این باورند تا به حال به قرآن مراجعه کرده اند؟؟

آنجا که خداوند متعال می فرماید:

  قال انی جاعلک للناس اماماٌ [بقره 124]  

"ما تو را به عنوان امام پشوا قرار میدهیم"

 یا داوود  انا جعلناک خلیفة ْ فی الارض [ص ??] 

ای داوود ما تو را در زمین خلیفه قرار دادیم

 و اجعل لی وزیراْ من اهلی[طه 29] 

حضرت موسی میفرماید: خدایا قرار بده برای من وزیری از اهلم

با دقت در این آیات و آیات مشابه و با توجه به کلم? {جعل} که به معنای:

 نصب و تعیین است و در تمام این آیات  ضمیر انجام کار به خدا نسبت داده شده روشن میشود که قرآن :

معتقد است جانشین وخلیفه رسول الله (صلی الله علیه و آله) را خدا معین میکند

 نه مردم.

آیا این اعتقاد که خلیف? پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم ) به دست مردم باید معین شود

مخالف صریح قرآن نیست؟؟

بر گرفته از کتاب دریغ از یک جواب))

آیا عمر شیوه به خلافت رسیدن ابوبکر را قبول داشت؟؟

بله عمر هکم این شیوه به حکومنت رسیدن را قبول نداشت

واینگونه به خلافت رسیدن را ممنوع کرد بخاری به نقل از خلیفه دوم می نویسد

: إِنَّمَا کَانَتْ بَیْعَةُ أَبِى بَکْرٍ فَلْتَةً وَتَمَّتْ أَلاَ وَإِنَّهَا قَدْ کَانَتْ کَذَلِکَ وَلَکِنَّ اللَّهَ وَقَى شَرَّهَا ، وَلَیْسَ مِنْکُمْ مَنْ تُقْطَعُ الأَعْنَاقُ إِلَیْهِ مِثْلُ أَبِى

بَکْرٍ ، مَنْ بَایَعَ رَجُلاً عَنْ غَیْرِ مَشُورَةٍ مِنَ الْمُسْلِمِینَ فَلاَ یُبَایَعُ هُوَ وَلاَ الَّذِى بَایَعَهُ تَغِرَّةً أَنْ یُقْتَلاَ(صحیح البخارى کتاب

المحاربین من اهل الکفر والرده. باب رجم الحبلی من الزنا اذا احصنت)

مضمون روایت اینست :بیعت ابی بکر امری ناگهانی وبدون مشورت بود که خدا شرش را نگه داشت.

پس از این اگر کسی بدون مشورت با مسلمین با کسی بیعت کند بیعتش باطل است

وبیعت کننده و بیعت شونده باید کشته شوند اگر این گونه قدرت را به دست گرفتن مشروع است

چرا باید بیعت کننده وبیعت شونده کشته شوند واگر نامشروع است چرا ابوبکر چنین کرد ؟؟

گفتنی است خلیفه دوم با این جملات حکومت خود نیز زیر سوال برده چه این که ابوبکر د تعیین عمر با مسلمین مشورت نکرد.

چرافاطمه زهرا (س) از ابوبکر ناراضی وغضبناک بود

 و تا آخر عمر با او صحبت نکرد ؟در حالی که فاطمه (س)را پیامبر (ص)پاره تن خود معرفی نمودوفرمودند هر کس اورا اذیت کند مرا می آزارد{صحیح مسلم کتاب فضائل الصحابه}بخاری در صحیح اش مینویسد : فاطمه بر ابوبکر غضب نمود و از او دوری جست و با او سخن نگفت تااز دنیا رفت

{ فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِى بَکْرٍ فِى ذَلِکَ فَهَجَرَتْهُ

، فَلَمْ تُکَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّیَتْ-صحیح بخاری کتاب المغازی باب غزوه خیبر}

این کشته های مظلوم تنها خواسته شان رفع تبعیض و درخواست حقوق مسلم شان بود

انگار دهان علمای اهل سنت و دیدبان حقوق بشر و نعره کشان ومنادیان دومکراسی را سرب ریختند و در کنار زنانشان سر را براحتی تا صبح به بستر می برند و دل بی رحمشان از متلاشی شدن مغز جوانان بحرینی ذره ای بدرد نمی آید

لعنت براین دنیای پست، که خادم الحرمین شریفین (خادم الابلیس)باید چنین مزدور بی سر پای یزید صفت ،،شرابخوار و همه چیز خور آمریکا باشد

علمای .......که ریش و لحیه تان از نافتان گذشته  علمای به اصطلاح دانشگاه  الازهرشما فتوایی غیر از فتاوای مربوط به صابون و واجبی و غسل و جنابت بلد نیستید ؟؟؟

شما در برابر جنایات به یک انسان نوعی نباید سکوت کنید تا چه برسد به مسلمان

بله مسلمان ولی چکار کنم که تمام مظلومیت این مسلمانان بحرین کودکان بی گناه و مادران بی پناه وجوانان مظلوم سرچشمه گرفته از شیعه بودنشان تنها گناه اینان برچسب شیعه و پیروی آنها از اهل بیت است و این مظلومیت را از مادر پهلو شکسته عالم انسانیت فاطمه زهرا که درود خدا بر او باد گرفته اند  و سکوت این علمای بظاهر عالم روزی خواهد شکست ولی دیر است آن روز

و ما منتظر چنین روزی هستیم  اللهم عجل لو.لیک الفرج

چرا علمای اهل سنت این چنین وقیحانه به محضر پیامبر بزرگ اسلام که (صلوات خدا بر او و بر خاندان پاکش باد) وام المومنین عایشه توهین و تهمت میزنند؟؟؟ اینان که مدعی دفاع از سنت پیامبر (ص)هستند پس چرا به ام المومنین عایشه خودشان تهمت میزنند؟؟؟ خواهشمندم برای نمونه به این روایت توجه فرمایید :

 مسلم نیشابورى این مطالب ، از  رسول خدا صلى الله علیه وآله نقل کرده است:

حدثنا هَارُونُ بن مَعْرُوفٍ وَهَارُونُ بن سَعِیدٍ الْأَیْلِیُّ قالا حدثنا بن وَهْبٍ أخبرنی عِیَاضُ بن عبد اللَّهِ عن أبی الزُّبَیْرِ عن جَابِرِ بن عبد اللَّهِ عن أُمِّ کُلْثُومٍ عن عَائِشَةَ زَوْجِ النبی صلى الله علیه وسلم قالت إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه وسلم عن الرَّجُلِ یُجَامِعُ أَهْلَهُ ثُمَّ یُکْسِلُ هل عَلَیْهِمَا الْغُسْلُ وَعَائِشَةُ جَالِسَةٌ فقال رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم إنی لَأَفْعَلُ ذلک أنا وَهَذِهِ ثُمَّ نَغْتَسِلُ.( النیسابوری القشیری، ابوالحسین مسلم بن الحجاج (متوفای261هـ)، صحیح مسلم، ج1، ص272، ح350، کِتَاب الْحَیْضِ، بَاب نَسْخِ الْمَاءُ من الْمَاءِ وَوُجُوبِ الْغُسْلِ بِالْتِقَاءِ الْخِتَانَیْنِ، تحقیق: محمد فؤاد عبد الباقی، ناشر: دار إحیاء التراث العربی ـ بیروت.)

جابر بن عبد الله از ام کلثوم از عائشه همسر رسول خدا (ص) نقل کرده است که گفت: مردى از رسول خدا سؤال مى‌کند در باره زنى که با همسرش نزدیکى مى‌کند؛ اما در ادامه کسل مى‌شود (انزال صورت نمى‌گیرد) آیا بر هر دوى آن‌ها غسل واجب است؟ در حالى که عائشه در مجلس بود، رسول خدا (ص) به عائشه اشاره کرد و فرمود: من و این زن (عائشه) این کار را انجام دادیم و سپس غسل کردیم.

آیا یک مسلمان با غیرت مى‌تواند تصور کند که رسول خدا که باغیرت‌ترین مرد عالم است، در حضور همسر خود، با مردان نامحرم از اسرار خصوصى خود صحبت و به همسر خود اشاره کند که من و او این کارها را انجام داده و سپس غسل کرده‌ایم؟

آیا علماى اهل سنت، اتفاقاتى را که بین آن‌ها و همسرانشان اتفاق افتاده است‌، با مردان نامحرم نقل مى‌کنند؟

حدیث بعدی:

حدثنا عبد اللَّهِ بن مَسْلَمَةَ ثنا عبد اللَّهِ یَعْنِی بن عُمَرَ بن غَانِمٍ عن عبد الرحمن یَعْنِی بن زِیَادٍ عن عُمَارَةَ بن غُرَابٍ أن عَمَّةً له حَدَّثَتْهُ أنها سَأَلَتْ عَائِشَةَ قالت إِحْدَانَا تَحِیضُ وَلَیْسَ لها وَلِزَوْجِهَا إلا فِرَاشٌ وَاحِدٌ قالت أُخْبِرُکِ بِمَا صَنَعَ رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم دخل فَمَضَى إلى مَسْجِدِهِ قال أبو دَاوُد تَعْنِی مَسْجِدَ بَیْتِهِ فلم یَنْصَرِفْ حتى غَلَبَتْنِی عَیْنِی وَأَوْجَعَهُ الْبَرْدُ فقال ادْنِی مِنِّی فقلت إنی حَائِضٌ فقال وَإِنْ اکْشِفِی عن فَخِذَیْکِ فَکَشَفْتُ فَخِذَیَّ فَوَضَعَ خَدَّهُ وَصَدْرَهُ على فَخِذِی وَحَنَیْتُ علیه حتى دَفِئَ وَنَامَ.

عمارة بن غراب از عمه خودش نقل مى‌کند که از عائشه سؤال کردم: برخى از ما وقتى حیض مى‌شود، فقط یک رخت‌خواب براى خود و همسرش دارد (چه کار کند؟). عائشه گفت: بگذارید از کارى که رسول خدا کرد براى شما بگویم، روزى رسول خدا (ص) بر من وارد شد و به محل سجده خود (ابوداود گفته منظور محل نماز آن حضرت در خانه‌اش بوده)، برنگشت تا خواب بر من غلبه کرد، و رسول خدا نیز سردش شد، پس به من گفت: به من نزدیک شود، من گفتم: من حیض هستم، پس گفت: پس رانت را برهنه کن، من رانم را برهنه کردم؛ پس آن حضرت گونه و سینه‌‌اش بر ران من گذاشت، من دلم به حالش سوخت تا این که گرم شد و خواب رفت.

السجستانی الأزدی، سلیمان بن الأشعث ابوداود (متوفای 275هـ)، سنن أبی داود، ج1، ص70، ح270، تحقیق: محمد محیی الدین عبد الحمید، ناشر: دار الفکر؛

 ...........

ابوبکر در بسترمرگ عثمان را خواست تا وصیت نامه خود را بنویسد ابوبکر گفت: بنویس بسم الله الرحمن الرحیم این وصیت ابوبکر بن ابی قحافه است به مسلمانان بعد از این جمله از شدت بیماری بیهوش شد عثمان وصیت نامه را این چنین تمام کرد من عمر بن خطاب را به جانشینی خود و خلافت بر شما برگزیدم ودر این راه خیر خواهی شما فروگذاری نکردم در این هنگام ،ابوکر چشم گشود و به عثمان گفت :بخوان ببینم چه نوشته ای عثمان نیز آنچه را نوشته بود برای ابوبکر خواند ابوبکر با شنیدن مطالب نوشته عثمان ،گفت با آنچه نوشته ای موافقم خدایت از اسلام و مسلمانان پاداش خیر دهد آنگاه نوشته را امضاءکرد (تاریخ طبری 1/2138چاپ اروپا و 3/5) طبری در تتمه این ماجرا می نویسد :

عمر در حالی که چوبی از سعف درخت خرما در دست داشت ،در میان مردم در مسجد النبی نشسته بود" شدید "،آزادشده ابوبکر ،که فرمان ولایت عهدی عمر را در دست داشت ،در آن جمع حاضر شد عمر رو به مردم کرد و گفت :ای مردم به سخنان و سفارش خلیفه رسول خدا گوش دهید و از فرمان وی اطاعت کنید او میگوید من در خیر خواهی شما کوتاهی نکردم (تارخ طبری)سوال اینست که چرا اینجا عمر اینچنین دستور به اطاعت، از فرمایش ابوبکر میدهد ولی در ماجرای وفات پیامبر (ص) زمانی که حضرت فرمود آتونی بدوات و قرطاس اکتب لکم کتابا لن تضلوبعده (قلم وکاغذی بیاورید تا برای شمانامه ای بنویسم که هرگز گمراه نشوید)  گفت : هذا الرجل لیهجر ااین مرد دارد هذیان میگوید !!!!!!!!! کتاب خدا ما را بس است در حالی که نامه ابوبکر در حال بیهوشی نوشته شده بود ولی نامه پیامبر (ص)در حال بیهوشی هم نبود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ و ثانیا: مقام ابوبکر کجا و مقام پیامبر اعظم صلوات الله علیه کجا ؟؟؟؟؟(صحیح بخاری باب کتابه العلم من کتاب العبم 1/22مسند احمد تحقیق احمد شاکر حدیث 42992 طبقات سعد 2/244 چاپ بیروت صحیح مسلم 5/76 و تاریخ طبری 3/193)

 باتوجه به حدیث خلفای اثنی عشر که در کتب معتبر شیعه و اهل تسنن آمده آقایان  سنی ها بفرمایند که خلفای دوازده گانه ای که پیامبر (ص) از آنان نام برده است با توجه به اینکه همه آنان طبق روایات از قریشند چه کسانی هستند ؟؟؟؟؟